Σήμερα το απόγευμα έγινα αυτόπτης μάρτυρας μιας πρωτότυπης διαμαρτυρίας. Οι μουσικοί της δημοτικής μπάντας της Πάτρας, βγήκαν στους δρόμους και διαμαρτυρήθηκαν μετά μουσικής (μετά Ρωμιοσύνης συγκεκριμένα) διότι ενώ το καταστατικό προβλέπει 60 μόνιμες θέσεις, μόνο οι 18 μουσικοί είναι με συμβάσεις αορίστου χρόνου, ενώ οι υπόλοιποι θεωρούνται από το Δήμο Πατρέων «εξωτερικοί συνεργάτες» και δουλεύουν ανασφάλιστοι. Μπράβο τους και ελπίζω να εισακουστούν κάποτε, από τον κύριο δήμαρχο, που η μόνη συνδρομή του στα πολιτιστικά ήταν ο Χατζηγιάννης στην πλατεία Γεωργίου, προεκλογικά, για να τσιμπήσει ψήφους από τα παιδάκια. Ε ρε γλέντια...
Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
Η οποία φιλαρμόνική της Πάτρας είναι αρκετά αξιόλογο σύνολο και είναι εδώ και τρία - τέσσερα χρόνια που διαμαρτύρεται για αυτά τα πράγματα. Μάλιστα νομίζω πέρσι ή πρόπερσι είχαν και παύσεις συμβάσεων. Τους θυμάμαι σε εκδηλώσεις με μαύρα περιβραχιόνια.
Αν μη τι άλλο δεν καίνε διαμαρτυρόμενοι. Όσο για τον δήμαρχο και τον πολιτισμό του, άσε καλύτερα... Καλό καρναβάλι.
Όπως τα λες...
Δημοσίευση σχολίου