Τέλος

Έτσι απλά, φεύγω. Κι επειδή κλείνει ένα κεφάλαιο στη ζωή μου, μοιραία κλείνει(;) κι αυτό το βλογ. Πίστευα πως θα είχα πολλά να πω μια τέτοια στιγμή, αλλά δε μου'ρχεται τίποτα. Πρέπει να στριμώξω τέσσερα χρόνια σε κούτες. Αν και τελικά μου φαίνεται πως η μόνη αποσκευή μου είσαι εσύ.

Σκατά part 2

Ξύπνησες απρόθυμα το πρωί και στις 9:30 καθόσουν σε μια καρέκλα απέναντί του. Σε κοιτούσε εξεταστικά, αχχ τι θα κάνω μαζί σου... Η φούστα σου δεν είναι αρκετά κοντή και η γλωσσάρα σου δε μαζεύεται. Μου λες ότι επειδή τα θέλω copy-paste αυτών που έχω γράψει στον πίνακα, προωθώ την αντιγραφή. Μα δεν ξέρεις μικρή μου, πως εγώ ειμί το φως, η αδιαμφισβήτητη μαθηματική αλήθεια και πας και μου γράφεις αυτά που διάβασες στο βιβλίο κάποιου Fraleigh; Μου λες ότι ενώ ξέρω πως πολλοί που πέρασαν έχουν αντιγράψει, κόβω εσένα που διάβασες, στο τελευταίο σου μάθημα. Καλύτερα να αντέγραφες κι εσύ τις σημειώσεις μου, ίσως να σου έμενε και κάτι. Και τι θα πει έβαλα άσχετα θέματα; Τα θέματα υπήρχαν στις σημειώσεις, να αυτό το έκανα στο 8ο μάθημα, είναι η υποσημείωση 3, παρατήρηση 5, απορώ που δεν το ήξερες.

Ακούστε δεσποινίς, γιατί δεν ήρθατε κι εσείς χθες, που ήμουν έτσι ευδιάθετος και γλυκός, να περάσω κι εσάς, όπως πέρασα και τόσους άλλους; Κι έρχεστε πρωί πρωί, ούτε καφέ δεν έχω πιει, και μου ζητάτε τα αδύνατα. Από πού είστε είπατε; Χμμ δεν έχω πάει ποτέ. Τι λέγαμε; Α ναι, θα σας δω το Γενάρη.

Σκατά

Είναι φορές που γαμιούνται όλα, παίρνουν τροπές που ούτε καν φανταζόσουν, όταν έλιωνες στο διάβασμα και σου προέκυψαν τρία θέματα με μιγαδικούς δακτυλίους, αυτομορφισμοί συμμετρικών ομάδων, σκατά και πάλι σκατά. Στο τέλος βρέθηκες σ'αυτούς τους αριθμούς, τους μικρότερους του 3, σ'αυτό το ασήμαντο τίποτα. Και χωρίς να το καταλάβεις, ένα πρωί στο γραφείο ενός μαλάκα, να του εξηγείς ότι πρέπει να σου δώσει ένα 5αρι που να μην είναι φάσκελο, για να μη σε ξαναδεί ποτέ στα μάτια του, το αποκορύφωμα της ξεφτίλας, που μερικοί το'χουν αναγάγει σε ιδεολογία, τα σκατά του ελληνικού πανεπιστημίου, που δεν επιτρέπουν αξιοπρέπειες και τέτοιες μαλακίες. Κατάλαβες τώρα; Και άντε μετά να μην ψωνίζεις ξύδια από το σουπερμάρκετ. Σ'αφήνουν; Δε σ'αφήνουν.

Zack and Miri make a porno

Είδα το "Zack and Miri make a porno". Ενδιαφέρον στην αρχή, πρωτότυπο, adult humor. Ο Zack και η Miri είναι παιδικοί φίλοι και συγκάτοικοι, οι οποίοι όταν μένουν ταπί, τους κόβουν το νερό και το ρεύμα και κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο, αποφασίζουν να γυρίσουν πορνό για να βγάλουν λεφτά. Προσλαμβάνουν μερικούς συμπρωταγωνιστές, γυρίζουν πορνό και όλα καλά.

Προς το τέλος όμως, συνέβη το αναπόφευκτο. Ο Zack και η Miri ανακαλύπτουν ότι έχουν συναισθήματα ο ένας για τον άλλο, που πάντα υπήρχαν μέσα τους και βγήκαν στην επιφάνεια με το που της τον ακούμπησε. Συμπέρασμα: Πώς να καταστρέψεις μια καλή κωμωδία; Βάλε ένα ρομάντζο και πολλές αμήχανες στιγμές στο τέλος. Μετά το τελειωτικό αϊ λοβ γιου, δε θα'χει μείνει τίποτα όρθιο.

live

Είναι κόσμος που θα πήγαινε οπουδήποτε αν ήταν free. Το αποψινό live. Αποπνικτική ζέστη και ανθρωπίλα, ένας χώρος πολύ μικρός, 20 χρόνια raining pleasure, μερικοί εκεί μέσα ούτε που τους είχαν ξανακούσει.

Στριμωχτήκαμε με άλλους 500 losers και εγώ επαναλάμβανα σπαστικά, όχι δε θα φύγουμε. Ήθελα απεγνωσμένα μια μπύρα ή κάτι να πιω, ας ήταν και χαμομήλι ον δε ροκς, η ζέστη ήταν αφόρητη. Αλλά για μισή ώρα ήμασταν κολλημένοι στην είσοδο, με τρία εκνευριστικά κοριτσάκια από πίσω, δίπλα μια αχώνευτη εαακίτισσα από τη σχολή και μπροστά μια γκόμενα με χαίτη που επέμενε να την τινάζει στη μούρη μου. Είπαν και το αγαπημένο μου και εγώ ακόμα προσπαθούσα να απαλλαγώ από τα 15χρονα.

Πέρασε η ώρα, έφυγαν οι άσχετοι, τα μωρά πήγαν για ύπνο, μπύρες επιτέλους. Έφτιαξε πολύ το πράμα. Ήταν ωραία νύχτα. αλλά.

Don't just stand there

move

Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων

Μια παροιμία λέει πως οι τρελοί εφηύραν τον έρωτα. Δεν είναι δύσκολο να το πιστέψεις. Δε νομίζω να υπάρχει άλλη δύναμη που να σου δένει κόμπο το στομάχι, να σου φτιάχνει ένα κοκτέιλ ευφορίας, ταραχής, χαράς, ενθουσιασμού, αμηχανίας, ενέργειας κι αϋπνίας, κι εσύ να το πίνεις ευχαρίστως. Μπαμ και κάτω. Σαν σφηνάκι. Και το ξέρεις, την επόμενη μέρα θα έχεις το χειρότερο hangover. Θα γίνεις ανήσυχος, παράλογος, εκνευριστικός, μίζερος, stalker, εκδικητικός, μαλάκας. Θα πέσεις στα πατώματα, θα ξεφτιλιστείς, οι φίλοι σου θα ψάχνουν για ψυχολόγους στο χρυσό οδηγό, θα τους ρωτάς με αγωνία αν θα σου συμβεί ποτέ ξανά. Θα κοιτάς φωτογραφίες, θα κλαις για αυτές που δε βγάλατε ποτέ, θα ακούς Bryan Adams. Κι ύστερα είναι η μ.χ. συνάντηση, θα προσποιηθείς αδιαφορία, μα το στομάχι σου θα είναι ακόμα κόμπος και τα χέρια σου ιδρωμένα. Θα επιχειρήσεις ένα τρομοκρατημένο γεια- πού είναι οι τρόποι σου;- ενώ ψάχνεις μια τρύπα στη γη για να σε καταπιεί. Γιατί σου ράγισε την καρδιά, γιατί είναι μια ιστορία ημιτελής ή τελειωμένη που σε πονάει ακόμα, γιατί κάνει την ιδέα της λοβοτομής να μοιάζει ολοένα και πιο ελκυστική. Μ'ακούς ρε χαζέ; Η μαντάμ κι αν την έχει πατήσει...

Θα πω κάτι κλισέ για τον "πανδαμάτωρ χρόνο". Ή μάλλον άστο, έτσι κι αλλιώς κατάλαβες.

Το σύννεφο έφερε βροχή

Βρέχει, επιτέλους. Οι τελευταίες μέρες πέρασαν σαν ανεκπλήρωτες υποσχέσεις για κάτι πραγματικά λυτρωτικό. Ο ουρανός γεμάτος σύννεφα, ο αέρας που έφερνε από μακρυά τη μυρωδιά μιας βροχής που δεν τολμούσε ακόμα. Η ζέστη που επέμενε, ένας καιρός γεμάτος υπονοούμενα.

Βγήκα στο μπαλκόνι όταν άρχισε να βρέχει, να κοροϊδέψω όλους αυτούς τους ήρωες στις ταινίες, με τα τραγικά αδιέξοδα, που τριγυρνάνε στη βροχή ψάχνοντας μια λύση.

Βιάστηκα να μπω σπίτι. Αν είναι να γίνω μούσκεμα, καλύτερα να έχεις όλες τις απαντήσεις.

Φορολόγηση εκκλησιαστικής περιουσίας - Μην το πεις ούτε του παπά

Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι τα μοναδικά κράτη του λεγόμενου δυτικού κόσμου με πολίτευμα τη θεοκρατική δημοκρατία. Στην Κύπρο το 2008 η Εκκλησία άρχισε (και καλά) να πληρώνει φόρους. Επί Παπαδόπουλου, όταν ο υπουργός οικονομικών μίλησε για φορολόγηση της (αμύθητης) εκκλησιαστικής περιουσίας, βρέθηκε διευθυντής της κεντρικής τράπεζας, ενώ δεν υπήρξε καμία υποβολή νομοσχεδίου στην κυπριακή βουλή. Το 2008 η Εκκλησία πλήρωσε συνολικά 6.868.909 ευρώ, προκαταβολικά, εν όψει της επερχόμενης συμφωνίας για φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ίδωμεν. Κι αν αναρωτιέστε πόσα λεφτά έχει πια για να πληρώνει τέτοιους φόρους, μιλάμε για 868 εκατ. ευρώ αποθεματικό, ακίνητα, τραπεζικές καταθέσεις, μετοχές στο χρηματιστήριο, ξενοδοχεία, αυτό που λέμε "της Παναγιάς τα μάτια".

Ο ΓΑΠ δήλωσε πως όταν, λαού θέλοντος (φοριέται πολύ αυτή η φράση), γίνει πρωθυπουργός θα φορολογήσει την εκκλησιαστική περιουσία. Κοντός ψαλμός αληλούια. Για να δούμε, θα τολμήσει να αγγίξει όλους αυτούς τους μεγαλοεπιχειρηματίες του θεού, που βρίσκονται τόσα χρόνια στο απυρόβλητο, απολαμβάνοντας προνόμια από τον καιρό των Οθωμανών; Γιατί και επί τουρκοκρατίας, οι παπάδες ήταν οι μόνοι που έτρωγαν με χρυσά κουτάλια και όχι μόνο δεν υποστήριξαν την ελληνική επανάσταση, όπως προπαγανδιστικά μας μαθαίνουν στα σχολεία, αλλά την υπονόμευσαν κιόλας, διαισθανόμενοι πως με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους θα τους βάλουν χέρι. Πράγμα που δεν έγινε ποτέ.

Η δική μου άποψη είναι φυσικά πολύ πιο ακραία, γιατί εγώ υποστηρίζω ολόψυχα τη δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Τι τα θέλετε τα τσιφλίκια κύριε εκπρόσωπε του θεού; Πόσα από τα άπειρα λεφτά σας πάνε για φιλανθρωπίες; Θα πρέπει η Εκκλησία, όπως και κάθε άλλος οργανισμός, να ελέγχεται από το κράτος και εάν όντως προκύπτει φιλανθρωπική δραστηριότητα, αυτή να εξαιρείται του φόρου εισοδήματος. Έχει κανείς μεγαλόστομος πολιτικός τέτοια κότσια; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

Γένεσις

Εν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς καὶ ἐγένετο φῶς. καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν.

Και είπεν ο Θεός βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα της καφέας καὶ ἐγένετο οὕτως. καὶ εἶδεν ὁ Θεός το καφεόδεντρον, ότι καλόν.

Και είπεν ο Θεός καβουρδισθήτω και αλεσθήτω τα σπέρματα της καφέας και εγένετο εσπρέσσο. Και είδεν ο θεός ότι καλόν.

Και είπεν ο Θεός: δυο δόσεις εσπρέσσο με ζεστό νερό και εγένετο καφές αμερικάνο. Και ήπιεν ο Θεός και τα είδε όλα.